Αρχείο ετικέτας Διεθνη

Μια αποκαρδιωτική σύγκριση με την Ελβετική Δημοκρατία

000

του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου

Παράλληλα με τις γενικότερες αναλύσεις περί ανάγκης θωράκισης και προστασίας της “δημοκρατίας” μας και της ποιότητας της, με αφορμή το νομοσχέδιο για την “μικρή ΔΕΗ”, ζήσαμε για άλλη μια φορά τον παραλογισμό, οι “προστάτες” της δημοκρατίας να επιστρατεύουν κάθε θεσμικό μέσο που μπορεί να τους δώσει την δυνατότητα να αποφύγουν την γνώμη και την ετυμηγορία των Πολιτών.

Η αντιπολίτευση επιστράτευσε το αίτημα του δημοψηφίσματος προκειμένου να προωθήσει τις δικές της θέσεις. Πρόκειται για τον ίδιο πολιτικό χώρο που απέρριπτε μετά βδελυγμίας την ιδέα της διεξαγωγής δημοψηφίσματος για την ιθαγένεια ή για τις ταυτότητες, παρά την συλλογή τριών εκατομμυρίων υπογραφών από την εκκλησία.

Συνέχεια ανάγνωσης Μια αποκαρδιωτική σύγκριση με την Ελβετική Δημοκρατία

Advertisements

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

1

του Alexandr Dugin  

μτφρσ: Δ. Παπαγεωργίου

 

Ο επερχόμενος πόλεμος ως σύλληψη

 

Ο πόλεμος κατά της Ρωσίας είναι προς στιγμήν το ποιό συζητημένο θέμα στην Δύση. Είναι ακόμη μία πρόταση και μια πιθανότητα. Μπορεί να μεταβληθεί σε πραγματικότητα, αναλόγως με τις αποφάσεις που θα παρθούν από όλα τα μέρη που εμπλέκονται στην Ουκρανική σύγκρουση-Μόσχα, Ουάσιγκτον, Κίεβο, Βρυξέλλες.

Δεν θέλω να συζητήσω εδώ, όλες τις πλευρές και την ιστορία αυτής της σύγκρουσης. Αντ’ αυτούς προτείνω την ανάλυση των βαθιών ιδεολογικών της ριζών. Η θεασή μου για τα κύρια γεγονότα βασίζεται στην Τέταρτη Πολιτική Θεωρία, της οποίας τις αρχές έχω περιγράψει στο ομώνυμο βιβλίο μου, που παρουσιάστηκε στα αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο Arktos λίγα χρόνια πριν.

Έτσι πρόκειται να μελετήσω, όχι τον πόλεμο της Δύσης με την Ρωσία υπολογίζοντας τους κινδύνους, τα ρίσκα, το κόστος ή τις συνέπειες, αλλά το ιδεολογικό του νόημα σε παγκόσμιο επίπεδο. Θα προσπαθήσω να σκεφτώ στην έννοια ενός τέτοιου πολέμου και όχι στον πόλεμο αυτό καθ’αυτόν (πραγματικό ή εικονικό).

Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

ΑΜΥΝΑ, ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ & ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ

src09-front

Το άρθρο που ακολουθεί αποτελεί κομμάτι της ανάλυσης του Πάνου Μητρονίκα, σχετικά με την συμβολή της έννοιας της Άμυνας στην δημιουργία συγκροτημένων κοινωνιών. Πέραν της αμυντικής θεματικής του, το κείμενο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην αναζήτησή μας για την σύγχρονη χρησιμότητα και εφαρμοσιμότητα των ιδεών του κοινοτισμού. Και αυτό διότι ο συγγραφέας στην προσπάθειά του να αναλύσει τους λόγους της έως σήμερα αποτυχίας του εγχειρήματος της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αναδεικνύει την αναγκαιότητα της λειτουργίας κοινοτιστικών και αμεσοδημοκρατικών μοντέλων όπως αυτό της Ελβετίας και δευτερευόντως των ΗΠΑ. Μία σύγχρονη πρόταση που συμπίπτει με τις προ 2 αιώνων προτάσεις και ιδέες του κοινοτιστή υπουργού Παιδείας της κυβέρνησης Καποδίστρια, Ιωάννου Κοκκώνη.

Μία εμπεριστατωμένη άποψη, βασισμένη στην έως τώρα πολιτική εμπειρία, που καταδεικνύει το πως ο συγκεντρωτισμός, εν αντιθέσει με τον κοινοτισμό, μπορεί να σκοτώσει οποιοδήποτε όραμα Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αξίζει να διαβαστεί:

Η Άμυνα και ο λανθασμένος δρόμος της Ευρώπης για την Ολοκλήρωση

ΠΑΝΟΣ ΜΗΤΡΟΝΙΚΑΣ

Ηλ. Μηχανικός Η/Υ & Αυτοματισμού

Μέλος του Π.Σ. των Δημοκρατικών

Σε αυτό το μέρος θα δούμε παραδείγματα ομοσπονδιών και θα προσπαθήσουμε να βρούμε τα χαρακτηριστικά που τις δημιούργησαν και τις σταθεροποίησαν.

Μια ματιά στην Ιστορία

Συνέχεια ανάγνωσης ΑΜΥΝΑ, ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ & ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ

ΑΛΑΙΝ ΝΤΕ ΜΠΕΝΟΥΑ: «ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΩΝ ΧΏΡΩΝ»

1

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί την απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης του Γάλλου στοχαστή Αλαίν Ντε Μπενουά στην ιστοσελίδα του αμερικάνικου ηλεκτρονικού περιοδικού “American Renaissance”, η οποία δημοσιεύτηκε στις 22 Νοεμβρίου 2013.

Αμερικάνικη Αναγέννηση: Είπατε ότι η νεωτερικότητα είναι εχθρός της ταυτότητας. Μπορείτε να μας εξηγήσετε αυτή την ιδέα περαιτέρω;

Αλαίν ντε Μπενουά: Όταν κάποιος μελετά τη νεωτερικότητα, πρέπει να λάβει υπ’ όψιν του δύο έννοιες της λέξης. Η πρώτη είναι γνωστή σε όλους. Είναι οι αλλαγές της ζωής που έρχονται με περισσότερο υλικό πλούτο. Αλλά η νεωτερικότητα είναι επίσης το προϊόν μιας ιδεολογίας που εμφανίστηκε τον 17ο και 18ο αιώνα, με τον Διαφωτισμό. Είναι η ιδεολογία της προόδου, της οποίας η βασική ιδέα είναι ότι η ανθρωπότητα θα είναι πάντα καλύτερη. Το μέλλον θα είναι καλύτερο από το παρόν και το παρόν είναι καλύτερο απ’ ότι το παρελθόν. Γι’ αυτή την ιδεολογία, το παρελθόν δεν έχει τίποτα να μας διδάξει. Το παρελθόν είναι ένα νεκροταφείο αρχαϊκών εθίμων και παράλογων περιορισμών. Αντ ‘αυτού, ο άνθρωπος πρέπει να χρησιμοποιήσει τη λογική του για να αποφασίσει ο ίδιος τι θέλει.

Η νεωτερικότητα υιοθετεί επίσης μία ενιαία αντίληψη της ιστορίας. Η ιστορία δεν είναι κυκλική, όπως ήταν για τους Έλληνες, αλλά είναι μία ευθεία γραμμή. Αυτή η ιδέα έρχεται από τον Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμό, που υποθέτουν ότι υπάρχει ένα απόλυτο ξεκίνημα και ένα απόλυτο τέλος στην ιστορία. Η ανθρωπότητα είναι, επίσης, μ’ αυτό το σκεπτικό, ενιαία. Όλοι οι λαοί πρέπει να περάσουν από τα ίδια στάδια και να φτάσουν στο ίδιο επίπεδο ανάπτυξης. Αυτός είναι ο μύθος της ανάπτυξης, της τεχνολογικής προόδου.

Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΑΙΝ ΝΤΕ ΜΠΕΝΟΥΑ: «ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΩΝ ΧΏΡΩΝ»

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ;

1

του Αθανάσιου Μιχαλόπουλου

Η εικόνα που βλέπετε είναι από την Ελβετία.

Στην πλατεία μιας πόλης διεξάγεται ένα δημοψήφισμα (σχεδόν τρεις φορές το χρόνο) στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι πολίτες και αποφασίζουν για τα πάντα (οικονομικά, κοινωνικά και εκπαιδευτικά θέματα της περιοχής τους). Οι πλατείες ως σημεία συνάντησης, συνάθροισης και επαφής των πολιτών δεν παίζουν διακοσμητικό ρόλο στην καθημερινή ζωή τους, αλλά εκεί θεμελιώνεται μια ουσιαστική πολιτική και κοινωνική σχέση μεταξύ των ανθρώπων ερχόμενοι ο ένας κοντά με τον άλλο.

Οι Ελβετοί μελέτησαν πολύ καλά αυτό που έκαναν κάποτε οι παλιοί Έλληνες στην αρχαία Ελλάδα μέσα στην εκκλησία του δήμου, στο Βυζάντιο και την περίοδο της τουρκοκρατίας (σε μικρότερο βαθμό) γύρω από την ενορία. Έτσι, υιοθέτησαν τον ελληνικό κοινοτισμό και τον προσάρμοσαν στα δικά τους ελβετικά πρότυπα ως επικρατούν πολίτευμα δημοψηφισματικής άμεσης δημοκρατίας.

Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ;

«Κοινοτισμος»: το αμερικανικο υποκαταστατο του σοσιαλισμου;

people_tree_image1.jpg

Ο συγγραφέας αυτού του άρθρου θεωρεί ότι ο Κοινοτισμός ως πολιτικό σύστημα, έχει αμερικανική προέλευση (;) μάλλον γιατί εκεί ξεκίνησε να εφαρμόζεται σε κρατικό επίπεδο τα τελευταία χρόνια! Αυτό δεν ισχύει φυσικά. Επίσης τον βλέπει εκεί σαν υποκατάστατο του Σοσιαλισμού. Αυτό θα μπορούσε να ισχύει αν τον βλέπαμε ως «ΜΕΤΑ-Σοσιαλισμό» ή σαν αντίπαλο δέος της μονοκρατορίας πλέον του Φιλελευθερισμού. Είναι όμως στην ουσία μία ιδέα πολύ πιο βαθιά από το εφεύρημα του Σοσιαλισμού και πολύ πιο αρχέγονη. Βλέπουμε πάντως ότι ο κ. Δημητράκος έχει συλλάβει τον πυρήνα της Κοινοτιστικής σκέψης και έτσι έρχεται σε ταύτιση και με την δική μας αρθρογραφία, παρά τον ατυχή τίτλο και κάποια λανθασμένα συμπεράσματά του ότι πρόκειται για σύγχρονο εφεύρημα κλπ. Γράφει αυθαιρεσίες που προέρχονται από άγνοια, αλλά αξίζει να μελετηθεί.

«Κοινοτισμός»: το αμερικανικό υποκατάστατο του σοσιαλισμού;

Δημήτρης Δημητράκος – Εφημερίδα «Το Βήμα»

Συνέχεια ανάγνωσης «Κοινοτισμος»: το αμερικανικο υποκαταστατο του σοσιαλισμου;

ΤΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ

1

Πριν κάποιες ημέρες “μετέφρασα” έναν πίνακα από ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, το The Politics of Switzerland : Continuity and Change in a Consensus Democracy των Hanspeter Kriesi και Alexander H. Trechsel. (για όποιον ενδιαφέρεται το ISBN του βιβλίου είναι 978-0521606318 και θα σας κοστίσει περίπου 25€). Στην συνέχεια έκανα ένα print screen του πίνακα και άφησα την εικόνα του να ταξιδέψει στο διαδίκτυο και κυρίως στο facebook. Η αίσθηση που έχω είναι ότι η εικόνα αυτή “αναμεταδόθηκε” και σχολιάσθηκε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και είναι φυσικό. Ο θεσμός του δημοψηφίσματος είναι – δυστυχώς – άγνωστος στην ολιγαρχική μας κοινωνία. Είναι ένας ιδιαίτερα επικίνδυνος θεσμός για ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο στην Ελλάδα και όχι μόνο (αλήθεια, θυμάστε την έκφραση της Μέρκελ αλλά κυρίως του Σαρκοζί όταν ο Παπανδρέου ψέλλισε την λέξη;). Καμιά από τις πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα δεν επιθυμεί την πολιτική χειραφέτηση του Έλληνα. Κανείς δεν θέλει τον Έλληνα πολίτη, ως υπήκοοι τους είμαστε απείρως χρησιμότεροι.

Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ