Κουριανιδης Ιωαννης: «Το κοινοτικο πνευμα στον Ιωνα Δραγουμη»

Dragoumis

«Το κοινοτικό πνεύμα στον Ίωνα Δραγούμη». Ομιλητής : κ. Κουριανίδης Ιωάννης, εκδότης του περιοδικού Ενδοχώρα και υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2013

Advertisements

Κοινοτισμος: το εργο του Κ. Καραβιδα και οι συγγενεις προσεγγισεις

meletopoulos1

Ἡ μελέτη αὐτή (πού ἐγκρίθηκε μέ ἄριστα ὡς διδακτορική διατριβή ἀπό τήν Φιλοσοφική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν) ἔχει ὡς ἀντικείμενο ἕνα πρωτότυπο, ρηξικέλευθο νεοελληνικό ἰδεολογικό κίνημα, τόν Κοινοτισμό. Οἱ κοινοτικές ἰδέες, πού βρίσκονται σήμερα στήν πρώτη γραμμή τῆς ἐπικαιρότητας στίς ΗΠΑ, χάρις στό ἔργο τοῦ Ἀ. Ἐτζιόνι, στήν Ἑλλάδα εἶχαν ἤδη ἐμφανισθεῖ ἀπό τίς ἀρχές τοῦ περασμένου αἰῶνα. Τό νεοελληνικό κοινοτικό ρεῦμα ἰδεῶν ἐκφράζεται κυρίως ἀπό τέσσερις στοχαστές: τόν Ἴωνα Δραγούμη, πού πρῶτος προέβαλε τίς κοινότητες ὡς κύτταρα τῆς κοινωνικῆς καί πολιτικῆς ζωῆς τοῦ ἔθνους, τόν Κωνσταντῖνο Καραβίδα, πού παρουσίασε ὁλοκληρωμένη κοινοτική κοσμοθεωρία, τόν Ντῖνο Μαλλοῦχο, πού ἐξέδωσε στόν Μεσοπόλεμο τό ριζοσπαστικό περιοδικό «Κοινότης» καί τόν Δημοσθένη Δανιηλίδη, πού δικαίωσε ἱστορικά τίς κοινότητες μέ τό κοινωνιολογικό του ἔργο.

Συνέχεια ανάγνωσης Κοινοτισμος: το εργο του Κ. Καραβιδα και οι συγγενεις προσεγγισεις

Ο Κωνσταντινος Καραβιδας και ο σχεδιασμος της Κοινοτικης Δημοκρατιας

Sunset

O Κωνσταντίνος Καραβίδας, σε μία εποχή όπου η Ελλάδα βίωνε βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση, ήταν από τα λίγα άτομα που είχαν εντοπίσει με οξυδέρκεια τα αίτια των προβλημάτων οργάνωσης και προκοπής του σύγχρονου ελληνισμού. Θεωρούσε ότι το ελληνικό κράτος είχε στηθεί εξ’ αρχής ως κακέκτυπο των ξένων ευρωπαϊκών κοινοβουλευτισμών, και δεν ταίριαζε αυτή η οργάνωση με την ψυχή και την νοοτροπία των Ελλήνων. Ο Καραβίδας δεν είχε προτείνει την ιδανική πλατωνική πολιτεία, είχε όμως μελετήσει και κατανοήσει βαθιά τον γνήσιο λαϊκό κοινοτισμό των Ελλήνων το κύτταρο κατ’ αυτόν της συλλογικής μας ζωής και είχε προτείνει μια συμβατή για την εποχή, ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση για την οργάνωση εκείνη του κράτους των Ελλήνων. Ο Ελληνικός Κοινοτισμός του Καραβίδα έχει στοιχεία φυσικά από τους νόμους του Πλήθωνος και αν από νωρίς εφαρμόζονταν, σήμερα σίγουρα θα μας είχε προσφέρει δυνατότητες εκπληκτικής προόδου και πολιτισμού.

Συνέχεια ανάγνωσης Ο Κωνσταντινος Καραβιδας και ο σχεδιασμος της Κοινοτικης Δημοκρατιας

Τα Αμπελακια, η ιστορικη κοινοτητα με τον πρωτο συνεταιρισμο παγκοσμιως

Διαφάνεια1

H Κοινότητα Αμπελακίων, με το νόμο Καποδίστρια (Ν.2539/1997), έμεινε αυτόνομη και κηρύχθηκε σαν Ιστορική Κοινότητα Αμπελακίων(1). Αυτό οφείλεται στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη που παρουσίασε στα τέλη του 18ου αιώνα, εξαιτίας της βιοτεχνίας νημάτων αλλά και του εμπορίου του προϊόντος που διοχετεύτηκε στις σημαντικότερες αγορές της Κεντρικής κυρίως Ευρώπης(http://www.wwac.gr/ambelakia/history.php).

Η πρώτη καταγεγραμμένη- τουρκική καταγραφή- εμφάνιση των Αμπελακίων γίνεται στα έτη 1454-5, που την περιοχή κυβερνούσαν οι Σαχήδες των Τρικάλων. Στα ορεινά Αμπελάκια εγκαταστάθηκαν μάλλον οι κάτοικοι της πεδινής γύρω περιοχής πολίχνης, για να γλιτώσουν από τις επιδρομές των σταυροφόρων, αλλά και των Τούρκων. Διοικητικά ανήκαν στον πασά της Λάρισας και εξαιτίας της οικονομικής άνθησης και των υψηλών φόρων που κατέβαλλαν στους Τούρκους, τους είχαν δοθεί αρκετά προνόμια, όπως η αυτοδιοίκηση(Αμπελακιώτικη δημογεροντία), και η απαγόρευση να τα κατοικήσουν Τούρκοι.

Συνέχεια ανάγνωσης Τα Αμπελακια, η ιστορικη κοινοτητα με τον πρωτο συνεταιρισμο παγκοσμιως

ΛΙΝΟΣ ΚΑΡΖΗΣ: ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΛΑΘΟΥΝ ΤΟ ΝΕΟ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟ

70517

«Το βιβλίο αυτό ήταν μέχρι σήμερα εξαιρετικά δυσεύρετο. Τυπώθηκε στη Νέα Υόρκη το 1947, σε περιορισμένο και αυτό αριθμό αντιτύπων. Ελάχιστα αντίτυπα ήλθαν στην Ελλάδα, και τα χρόνια που ακολούθησαν από τότε – μαζί και με την καταστροφική λύσσα εκείνων που επί δεκαετίες ολόκληρες πολεμούν ό,τι το Καρζικό, επειδή είναι καθαρόαιμο Ελληνικό- κατάφεραν να το κάνουν σπανιότατο. «Η Μοίρα όμως και οι Θεοί», όπως θα λεγε κι ο ίδιος αν ζούσε, θέλησαν ώστε να βρεθεί ένα καλοδιατηρημένο αντίτυπο και ο εκδότης κ. Ιωάννης Γιαννάκενας να προθυμοποιηθεί να το εκδόσει. Εύχομαι και ελπίζω η έκδοση αυτή να δώσει ένα έναυσμα και την αφορμή να ασχοληθούν οι νεώτεροι με το έργο του. Ασφαλώς και δεν θα χάσουν… «Το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει η Φύση σ έναν άνθρωπο, είναι να γεννηθεί Έλληνας», έλεγε ο ίδιος. Και εγώ πιστεύω ότι το βιβλίο αυτό μπορεί να αποτελέσει για πολλούς Έλληνες το πρώτο κλειδί που θα τους οδηγήσει στο να κατανοήσουν την αξία αυτού του δώρου, αλλά και στο να γίνουν άξιοί του…» (Δημήτριος Λαζογιώργος – Ελληνικός)

Πρόκειται για ένα δυνατό δοκίμιο του Λίνου Καρζή με ιδιαίτερη αναφορά στον Ελληνικό Κοινοτισμό.

Βιομηχανια και κοινοτισμος

118198-big

Βιομηχανία και κοινοτισμός

 Η «μηχανή του κοινού» στην Αγία Παρασκευή Λέσβου

ISBN: 9789602440995

Συγγραφέας: Ευρυδίκη Σιφναίου

Εκδότης: Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς

Η μελέτη αυτή που εκπονήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος για τη δημιουργία του Μουσείου Βιομηχανικής Ελαιουργίας, επικεντρώνεται στην κοινωνική και οικονομική ιστορία της Λέσβου (β΄ μισό 19ου – α΄ μισό 20ου αι.), καθώς ερευνά μέσω και αρχειακών τεκμηρίων, μία ενδιαφέρουσα πτυχή της τοπικής ιστορίας του νησιού, τη δημιουργία και λειτουργία του κοινοτικού ελαιοτριβείου στην κωμόπολη της Αγίας Παρασκευής, στα 1910.

Στο πρώτο μέρος του βιβλίου διερευνάται η σταδιακή εκβιομηχάνιση της Λέσβου, η οικονομική κατάσταση των κατοίκων, το πέρασμα από τα προβιομηχανικά λιοτρίβια στα ατμοκίνητα ελαιοτριβεία, η ανάπτυξη μηχανουργείων τόσο στο νησί, όσο και στον Πειραιά (μηχανουργείο Κούππα) και τη Σμύρνη (μηχανουργείο Ισηγόνη). Το δεύτερο μέρος παρουσιάζει την ιστορία του οικισμού της Αγίας Παρασκευής σε σχέση με την ελαιοπαραγωγή, το χρονικό της ίδρυσης του κοινοτικού εργοστασίου ή Κώδικα, που φυλάσσεται στο αρχείο της κοινότητας, την ένθερμη στήριξη των μικροϊδιοκτητών με σκοπό την ολοκλήρωση της «Μηχανής του Κοινού», καθώς και την πορεία του έργου και τη λειτουργία του.

Κ. Καραβιδας: Τι ειναι κοινοτισμος και τι παραγωγικο πολυωνυμο

Karavidas3

Φίλε Κύριε Γιαννιέ,

Στο προηγούμενο πρώτο μέρος της απαντήσεώς μου, σας έδωσα μια περιγραφή και αρκετές, όπου χρειάστηκαν, αποδεικτικές αναλύσεις καθώς και μια γενική κάτοψι του «κοινοτισμού»`

ο «κοινοτισμός», σας είπα, δεν είνε σύστημα διοικητικών δικαίων` είνε πνεύμα ζωής, είνε βίωσις, είνε δεδομένο οικονομικό, κοινωνικό και βιολογικό και εμφανίζεται υπό πολυάριθμες μορφές οργανώσεως, υπό σειράν σχηματισμών που τούς καλώ κοινοτικούς ή και εταιρικούς ή και συντροφικούς αν θέλετε.

Ο κοινοτισμός δεν είνε κατά ταύτα ένα σύστημα με το οποίον κατά προτίμησιν η κεντρική εξουσία θα κάμη τάχα καλυτέραν την διοίκησιν της περιφερείας` είνε ένα αυθύπαρκτο γεγονός, που μάλιστα κατά το πλείστον δεν πήρε καν νομική θετή μορφή αλλά στάθηκε στην περιοχή των εθίμων αυτοτελές και αυτοκαθωρισμένο επί τη βάσει δυναμικών γεωοικονομικών νόμων και επί τη βάσει των παραδόσεων και της πολιτιστικής εξελίξεως εκάστης χώρας· σαν τέτοιο όμως έχει πάρει ωρισμένην θέσιν απέναντι και του καπιταλισμού τώρα υστέρα και της φεουδαρχίας παλαιότερα` και το γεγονός αυτό η κεντρική εξουσία πρέπει να τό’ χει υπ’ ό’ψι της για να προχώρηση όχι εις εκείνου τη ρύθμισι αλλ’ εις την ιδίαν αυτής στάσιν εις τρόπον ώστε κι αν δεν ωφελή να βλάπτη τουλάχιστον όσον το δυνατόν ολιγώτερο τον λαό επί του οποίου κάθεται.

Συνέχεια ανάγνωσης Κ. Καραβιδας: Τι ειναι κοινοτισμος και τι παραγωγικο πολυωνυμο

Διανεμισμος: Μια εναλλακτικη λυση για την κριση

486882_100377366837157_318645293_nΤου Γιώργου Πισσαλίδη

«Στον καπιταλισμό, ο άνθρωπος εκμεταλλεύεται τον άνθρωπο. Στον κομμουνισμό, συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο».

Γκίλμπερτ Τσέστερτον

Ζούμε σήμερα μια οικονομική κρίση στην οποία υπαίτιος είναι η απληστία των τραπεζών και της Γουώλ Στρητ. Από την άλλη, η Αριστερά, που είχε πέσει σε ανυποληψία μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, επιστρέφει δριμύτερη με τις εξεγέρσεις των «αγανακτισμένων» του εξωτερικού, που στην περίπτωση των «Ανώνυμων» φλερτάρουν με τον αναρχισμό. Όμως υπάρχουν κάποιοι που απορρίπτουν τόσο τον καπιταλισμό των μεγάλων επιχειρήσεων, όσο και το μεγάλο κράτος του σοσιαλισμού ή τα κρατικά μονοπώλια του κομμουνισμού. Είναι οι οπαδοί του διανεμισμού (distributism), που κηρύττουν την επιστροφή στην τοπική οικονομία και την αποκέντρωση, ενώ έχουν ως μοντέλο ανάπτυξης τις μικρομεσαίες οικογενειακές επιχειρήσεις ή τις συνεταιριστικές τύπου «Μοντραγκόν».

Ανάμεσα στους διανεμιστές βρίσκει κανείς χριστιανούς, παλαιοσυντηρητικούς, Βρετανούς εθνικιστές, αλλά και Αυστραλούς συνδικαλιστές. Επηρεασμένη από τον διανεμισμό είναι και η «Μεγάλη Κοινωνία», το κοινωνικό πρόγραμμα με το οποίο η συμμαχία Συντηρητικών και Φιλελεύθερων Δημοκρατικών κέρδισε την εξουσία στην Μεγάλη Βρετανία. Ενώ πριν από λίγο καιρό, ο πολιτικός φιλόσοφος Φίλιπ Μπλοντ, ο ιθύνων νους πίσω από την «Μεγάλη Κοινωνία», ξεκίνησε μια περιοδεία στις ΗΠΑ για να προωθήσει την ιδέα του διανεμισμού. Είναι μήπως η ώρα να ανακαλύψουμε και εμείς μια θεωρία που αποτελεί την απάντηση των παραδοσιακών αξιών στην οικονομική κρίση;

Συνέχεια ανάγνωσης Διανεμισμος: Μια εναλλακτικη λυση για την κριση

Ο ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟΣ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ – ΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ

C577FE4B5727C54390E13A96E3F9D4DF

Στο βιβλίο επιχειρείται η διάκριση της εμπρόσωπης κοινοτικής προσέγγισης από την κολλεκτιβίστικη, η οποία κυριαρχεί ένεκα της μονοπωλιακής χρησιμοποίησής της από τον χώρο της τοξικοεξάρτησης.

Εστιάζει στο δίπολο Κολλεκτίβα-Κοινότητα, επισημαίνοντας ιστορικά και πολιτικά τον μεταμφιεστικό χαρακτήρα του νεωτερικού «Κοινοτισμού», ο οποίος χρησιμοποιήθηκε τόσον ιδεολογικά (communism), όσον και συμφεροντολογικά για την εκμετάλλευση ασθενέστερων κρατικών οικονομιών (ευρωπαϊκή «Κοινότητα»!).

Αλλά η πολυταλαιπωρημένη ονομασία «Κοινότητα» ή «Κοινοτισμός», παραποιείται, από το 1946, και από την ψυχιατρική, πλήττοντας και την σημαντικώτερη θεραπευτική μέθοδο, δηλαδή την ομαδική ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση της ψυχικής διαταραχής. Έτσι, το δέος τόσον του «ειδικού» όσον και του αδαούς, αμυνομένων αμφοτέρων έναντι του παραλόγου, εξακολουθεί να καλλιεργείται από θρησκειακές προσεγγίσεις, όπως η κρατική φιλανθρωπία, αλλά και η ψυχανάλυση.

Η πραγματική όμως κοινοτική προσέγγιση, ως εκ του ονόματος αλλά και ως εκ της ιστορίας της, μπορεί να είναι σε σημαντικό βαθμό συμμετοχική και συνεργατική, αναγνωρίζοντας τον πάσχοντα όχι ως έναν «άλλον» αλλ’ ως πολύτιμο συνεργάτη του «ειδικού» για την σθεναροποίηση του ψυχισμού αμφοτέρων, με την καλλιέργεια της σχέσης και την αναγνώριση και αξιοποίηση του ετεροκαθορισμού.

Με βάση τα ανωτέρω, εκτίθενται και οι επί 30ετίαν αντιιδεολογικές κοινοτικές αναζητήσεις ενός ντόπιου ψυχοθεραπευτικού οργανισμού. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου από τις εκδόσεις Αρμός: