Τιμήθηκε ο Ίων Δραγούμης ως οραματιστής του Ελληνικού Κοινοτισμού

0

Σαν ελάχιστο φόρο τιμής στην μνήμη του μεγάλου οραματιστή του Νέου Ελληνισμού Ίωνα Δραγούμη, την Δευτέρα 28 Ιουλίου και ώρα 8.00 μ.μ., η «Επιτροπή Μνήμης και Τιμής Ίωνος Δραγούμη» διοργάνωσε την φετινή εκδήλωση στην λευκή μαρμάρινη στήλη (έναντι ξενοδοχείου «Χίλτον», Βασ. Σοφίας 77), εκεί όπου άφησε την τελευταία του πνοή, δολοφονημένος άνανδρα από τις σφαίρες του εθνικού διχασμού και του παλαιοκομματισμού.
Την εκδήλωση παρουσίασε ο επί πολλών ετών διοργανωτής της, εκδότης Γιάννης Γιαννάκενας, ο οποίος αναφέρθηκε στην σημασία των μηνυμάτων του Ίωνος Δραγούμη για τον μάχιμο διαχρονικό Ελληνισμό και την αξία του Έθνους υπεράνω ενός ασφυκτικού κράτους.

1

Ακολούθως τον λόγο πήρε ως κεντρικός ομιλητής ο Γιάννης Παναγιωτακόπουλος (αντικαθυστώντας τον παρευρισκόμενο, αλλά ασθενή με φαρυγγίτιδα, Μάνο Χατζηδάκη), αναφέρθηκε κυρίως στις κοινωνικές αντιλήψεις του ΄Ιωνος Δραγούμη που συγκροτούσαν την αντιπρότασή του για μια Κοινοτική Πολιτεία στον αντίποδα του κρατικού συγκεντρωτισμού. Επεσήμανε ότι ήρθε η ώρα να μελετήσουμε εκτός από τις Εθνικές και τις Κοινωνικές θέσεις του Δραγούμη διότι πιθανών να έχουν να μας δώσουν λύσεις σε σημερινά αδιέξοδα. Τόνισε ότι ο Δραγούμης εκτός από Εθνικιστής, υπήρξε και Αναρχικός αλλά και Σοσιαλιστής. Όλα αυτά όμως με διαφορετική έννοια από αυτήν η οποία έχει επικρατήσει σήμερα. Τόσο ο Εθνικισμός του, όσο και ο Αναρχισμός – Σοσιαλισμός του, είχαν φιλτραριστεί και ανασυντεθεί με βάση την ιδιοπροσωπία του Ελληνικού Πολιτισμού. Το κράμα αυτής της ανασύνθεσης ήταν οι ιδέες του Δραγούμη για τον Ελληνικό Κοινοτισμό και την ανάγκη μιας κοινωνικής επανάστασης που θα απελευθέρωνε το ελληνικό έθνος από τα δεσμά του αστικού κράτους επαναφέροντας τους προαιώνιους κοινοτικούς θεσμούς του.

Συνέχεια ανάγνωσης Τιμήθηκε ο Ίων Δραγούμης ως οραματιστής του Ελληνικού Κοινοτισμού

Advertisements

Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ «ΛΟΓΟΥ»(ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ) ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΗ «RATIO»

1

Η λατινική Ratio

Η λατινική λέξη που αντιστοιχεί στην ελληνική λέξη «λόγος» είναι η «ratio», στα γαλλικά raison, στα γερμανικά vernunft (από το ρήμα λέγω με τη διπλή σημασία μιλώ και μαζεύω, αρχικά σήμαινε λογαριασμός). Από την πρώτη στιγμή της παρουσίας της στη λατινική γλώσσα η λέξη ratio σήμαινε κάτι πολύ συγκεκριμένο, την ιδιαίτερη ικανότητα του νου να κάνει συλλογισμούς υπολογιστικούς, να βάζει τάξη στα νοήματα. Η υποβαθμισμένη και κλειστή αξιολογικά σημασία που κομίζει η εν λόγω λατινική λέξη (ratio) αντικατοπτρίζεται πολύ παραστατικά και στον τρόπο που προσλαμβάνουν οι δυτικοί τη «δημοκρατία». Η «δημοκρατία» εξαντλείται στην αντιπροσώπευση. Οι αποφάσεις παίρνονται από τους λίγους. Εκλείπει η Πόλις.

Ο Ελληνικός Λόγος

Αντίθετα η ελληνική λέξη «Λόγος» διαφέρει ως προς όλες τις ποιότητες, σημασιολογικά, φιλοσοφικά, κοινωνιολογικά και εν τέλει πολιτικά. Ο Ηράκλειτος έδωσε μια θεωρία, έναν ορισμό του Λόγου που έκανε αλγεινή εντύπωση και η επίδρασή της φθάνει ως τα χρόνια μας και φυσικά αντικατοπτρίζει την αυθεντική πρόσληψή της στην ελληνική γλώσσα και φιλοσοφία. Γράφει ο Ηράκλειτος λοιπόν:

Συνέχεια ανάγνωσης Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ «ΛΟΓΟΥ»(ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ) ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΗ «RATIO»

Μια αποκαρδιωτική σύγκριση με την Ελβετική Δημοκρατία

000

του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου

Παράλληλα με τις γενικότερες αναλύσεις περί ανάγκης θωράκισης και προστασίας της “δημοκρατίας” μας και της ποιότητας της, με αφορμή το νομοσχέδιο για την “μικρή ΔΕΗ”, ζήσαμε για άλλη μια φορά τον παραλογισμό, οι “προστάτες” της δημοκρατίας να επιστρατεύουν κάθε θεσμικό μέσο που μπορεί να τους δώσει την δυνατότητα να αποφύγουν την γνώμη και την ετυμηγορία των Πολιτών.

Η αντιπολίτευση επιστράτευσε το αίτημα του δημοψηφίσματος προκειμένου να προωθήσει τις δικές της θέσεις. Πρόκειται για τον ίδιο πολιτικό χώρο που απέρριπτε μετά βδελυγμίας την ιδέα της διεξαγωγής δημοψηφίσματος για την ιθαγένεια ή για τις ταυτότητες, παρά την συλλογή τριών εκατομμυρίων υπογραφών από την εκκλησία.

Συνέχεια ανάγνωσης Μια αποκαρδιωτική σύγκριση με την Ελβετική Δημοκρατία

Χτίζουν μόνοι τους ένα χωριό από την αρχή

5

Ρεπορτάζ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Φωτογραφίες: ENRI CANAJ

Ο Γιώργης Κουτεντάκης δεν φανταζόταν ότι κάποτε θα επέστρεφε στην πατρική του στέγη. Το σπίτι του, άλλωστε, είχε γίνει ερείπιο.

Τα κεραμίδια είχαν σωριαστεί στη γη και στους τοίχους είχαν φωλιάσει κοράκια. Όπως κάθε οικογένεια, έτσι και η δική του έφυγε από την Εθιά, του νομού Ηρακλείου, ένα χωριουδάκι στα Αστερούσια Όρη, δεκαετίες πριν. Με τα χρόνια τα πέτρινα κτίσματα ρήμαξαν και ο πληθυσμός του χωριού, που κάποτε φιλοξενούσε εκατοντάδες ανθρώπους, μειώθηκε σε μονοψήφια νούμερα.

Για να προσεγγίσεις την Εθιά δεν πρέπει να έχεις τον νου σου σε πινακίδες – δεν υπάρχουν. Η πρώτη ένδειξη για το χωριό εμφανίζεται αφού ο ταξιδιώτης διανύσει 50 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και φτάσει στο χωριό Ροτάσι. Από εκεί ακολουθεί ανάβαση σε φρέσκια άσφαλτο που ελίσσεται σε γυμνές πλαγιές. Η Εθιά βρίσκεται σ’ ένα από τα πιο νότια σημεία της Ελλάδας. Λίγα υψώματα πιο πέρα από τα σπίτια ατενίζεις το Λιβυκό πέλαγος.

Συνέχεια ανάγνωσης Χτίζουν μόνοι τους ένα χωριό από την αρχή