ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΒΕΛΒΕΝΤΟ: ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

1

Για άλλη μία φορά αποδεικνύεται ότι οι κοινότητες έχουν τον δικό τους τρόπο να αυτοοργανώνουν τα προτάγματά τους, μέσω της αμεσοδημοκρατικής διαδικασίας που αποτελεί παράδοση του ελληνικού Κοινοτισμού.
Αυτή την εβδομάδα διεξήχθη το δεύτερο διήμερο τοπικό δημοψήφισμα στο Βελβεντό Κοζάνης, με αντικείμενο την συμμετοχή των κατοίκων, ή την αποχή τους, από τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές.
Στη διαδικασία προσήλθαν 1433 άτομα. Υπέρ της συμμετοχής («ναι») ψήφισαν 371, κατά της συμμετοχής («όχι») 1026 ενώ καταμετρήθηκαν 36 λευκά και άκυρα.
Ανάλογο άτυπο τοπικό δημοψήφισμα είχε διενεργήσει η σημερινή δημοτική ενότητα Βελβεντού και πριν από τις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές (4η Ιουνίου 2010) με τη συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων τότε να τάσσεται υπέρ της αποχής, εξ αιτίας της ένταξης του Βελβεντού στον ενιαίο καλλικρατικό δήμο Σερβίων – Βελβεντού. Οι δημότες αντιδρούσαν στη συγχώνευση και είχαν από τότε εκφράσει της αντιρρήσεις τους στο σχέδιο συνένωσης.
Θα ακολουθήσουν κοινοτικές συνελεύσεις προκειμένου να εξαχθούν τα συμπεράσματα από την διαδικασία, σε σχέση και με τα αποτελέσματα επίσημων εκλογικών αναμετρήσεων, για να αποφασιστεί η στάση που θα τηρήσουν οι κάτοικοι του Βελβεντού.

Advertisements

ΠΡΟΣΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟΣ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ

mixalopouloa

Ο “Ελληνικός Πολιτειακός Κοινοισμός” αποτελεί μία μελέτη του Αθανάσιου Μιχαλόπουλου που καταλήγει σε μία πρόταση συγκρότησης μίας σύγχρονης Κοινοτικής Πολιτείας. Ασχέτως των όποιων επιμέρους διαφωνιών ή συμπληρώσεων που μπορεί να προκρίνει κάποιος, σίγουρα αποτελεί μία αξιοπρόσεκτη δουλειά.

Πατήστε ΕΔΩ για να δείτε την μελέτη.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

1

του Alexandr Dugin  

μτφρσ: Δ. Παπαγεωργίου

 

Ο επερχόμενος πόλεμος ως σύλληψη

 

Ο πόλεμος κατά της Ρωσίας είναι προς στιγμήν το ποιό συζητημένο θέμα στην Δύση. Είναι ακόμη μία πρόταση και μια πιθανότητα. Μπορεί να μεταβληθεί σε πραγματικότητα, αναλόγως με τις αποφάσεις που θα παρθούν από όλα τα μέρη που εμπλέκονται στην Ουκρανική σύγκρουση-Μόσχα, Ουάσιγκτον, Κίεβο, Βρυξέλλες.

Δεν θέλω να συζητήσω εδώ, όλες τις πλευρές και την ιστορία αυτής της σύγκρουσης. Αντ’ αυτούς προτείνω την ανάλυση των βαθιών ιδεολογικών της ριζών. Η θεασή μου για τα κύρια γεγονότα βασίζεται στην Τέταρτη Πολιτική Θεωρία, της οποίας τις αρχές έχω περιγράψει στο ομώνυμο βιβλίο μου, που παρουσιάστηκε στα αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο Arktos λίγα χρόνια πριν.

Έτσι πρόκειται να μελετήσω, όχι τον πόλεμο της Δύσης με την Ρωσία υπολογίζοντας τους κινδύνους, τα ρίσκα, το κόστος ή τις συνέπειες, αλλά το ιδεολογικό του νόημα σε παγκόσμιο επίπεδο. Θα προσπαθήσω να σκεφτώ στην έννοια ενός τέτοιου πολέμου και όχι στον πόλεμο αυτό καθ’αυτόν (πραγματικό ή εικονικό).

Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ, ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ

maxresdefault

Του Θεόδωρου Ζιάκα

Στο κείμενο που ακολουθεί σκοπεύω να συζητήσω το πρόβλημα της ελληνικής ταυτότητας σήμερα. Μιλώντας για «πρόβλημα» εννοώ ότι η σύγχρονη εθνική μας ταυτότητα πρέπει να ανανοηματοδοτηθεί και το θέμα είναι με ποιον τρόπο.«Πρέπει», γιατί οι παλιές νοηματοδοτήσεις, η «μετακενωτική» και η «ελληνοχριστιανική», έχουν καταρρεύσει, αφήνοντας στη θέση τους τη μηδενιστική[1], η οποία διαλύει την κοινωνική συνοχή και υποστρέφει την πολιτισμική εξέλιξη του Ελληνισμού.

Η «μετακενωτική» και η «ελληνοχριστιανική» νοηματοδότηση αποτελούσαν τις δύο εκδοχές, υπό τις οποίες ο Ελληνισμός συνειδητοποίησε την ετερότητα του τρόπου μετοχής του στη νεωτερική πολιτισμική οικουμένη. Για την πρώτη, τη βασισμένη στο κοραϊκό δόγμα της «μετακένωσης», η ενότητα (ταυτότητα) του αρχαίου και του νέου Ελληνισμού υφίσταται μέσω των ευρωπαϊκών Φώτων: Τα αρχαιοελληνικά φώτα διασώθηκαν στη Δύση, ενώ εδώ, στο Βυζάντιο, είχαν σβήσει τελείως. Οπότε «φωτιζόμενοι» από τη Δύση ξαναπαίρνουμε την ελληνική μας ταυτότητα. Για την «ελληνοχριστιανική» εκδοχή, από την άλλη μεριά, δεν χρειαζόταν η μεσολάβηση των δυτικών Φώτων. Η συνέχεια με την αρχαία Ελλάδα υφίστατο χωρίς διακοπή, λόγω του συγκερασμού Ελληνισμού και χριστιανισμού στο Βυζάντιο. Για τη μηδενιστική, τέλος, νοηματοδότηση, η οποία ήρθε να καλύψει το κενό που άφησε η εξάντληση των δύο προηγουμένων, α) το έθνος είναι φανταστική κοινότητα, β) η πίστη στην υπαρκτότητα μιας τέτοιας κοινότητας παράγει ανεπιθύμητα – αντιανθρωπιστικά αποτελέσματα και γ) όσο γρηγορότερα απαλλαγούμε απ΄ αυτήν τόσο το καλύτερο. Ο εθνομηδενισμός συμπίπτει με το πέρασμα στη λεγόμενη «μεταμοντέρνα κατάσταση»[2], όπου η ίδια η έννοια της διαχρονικής ταυτότητας, προσωπικής και συλλογικής, διαλύεται μέσα στα αυτονομημένα συστήματα[3]. Αυτή η «κατάσταση» συνιστά και τον άμεσο ιστορικό ορίζοντα εντός του οποίου ερχόμαστε να συζητήσουμε για την εθνική ταυτότητα.

Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ, ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ