Αλεξαντρ Ντουγκιν, 4η Πολιτικη Θεωρια & Κοινοτισμος

4thpth

Με αφορμή την παρουσίαση του νέου του βιβλίου στα ελληνικά «Η τέταρτη πολιτική θεωρία», ο Ρώσος διανοούμενος και γεωπολιτικός απευθύνεται προς το ελληνικό κοινό. Ο Αλεξάντρ Ντούγκιν απορρίπτει τις παλιές του πολιτικές αντιλήψεις και πλέον οι απόψεις του διαμορφώνονται από την εσωτερική φιλοσοφική Παράδοση. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτική του σκέψη πλέον απεγκλωβίζεται από τα καλούπια της νεοτερικότητας (φιλελευθερισμό, κομμουνισμό, φασισμό) και αποκτά μία πολύ ενδιαφέρουσα προοπτική.

Το πρόταγμα του Ντούγκιν δεν περικλείεται σε κάποιο νέο πολιτικό δόγμα και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον σημείο της προσέγγισής του. Αποτελεί ένα ανοιχτό κάλεσμα, προκειμένου να συγκροτηθεί η Τέταρτη Πολιτική Θεωρία, που ξεπερνώντας τα δόγματα του 20 αιώνα, θα αποτελέσει την εναλλακτική του κόσμου της Ελευθερίας και της Παράδοσης, απέναντι στην ηγεμονία της Φιλελεύθερης ολιγαρχίας.

Έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι απόψεις που εκφράζει ο Ντούγκιν αλλά και ο προσανατολισμός της έρευνάς του, με πηγή την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία και την Ορθόδοξη πνευματικότητα, έτσι όπως την παρουσιάζει ο συνεργάτης του Νικόλαος Λάος, κάτι που την φέρνει πιο κοντά στις θεμελιώδεις φιλοσοφικές αξίες του Ελληνικού Κοινοτισμού.

128 ΚΕΡΑΤΕΑ: ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ (official trailer)

keratea2

Σενάριο, Κάμερα Σκηνοθεσία: Βάϊος Σύρρος – Γρηγόρης Οικονομίδης

Μοντάζ – Σχεδιασμός ήχου: Χρήστος Γιαννακόπουλος

Αφήγηση: Ανδρέας Μαριανός

Πρωτότυπη μουσική: Βαγγέλης Βέκιος – ΕΛΕΛΕΥ

copyright 2014

Το ντοκιμαντέρ »128: Κερατέα, μια πραγματική ιστορία» καταγράφει την προσπάθεια των κατοίκων μιας μικρής αγροτικής πόλης να ανατρέψουν την πολιτική απόφαση που ήθελε την δημιουργία χωματερής σε δασική περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους μέσα σε αρχαιολογικό χώρο.

Επί 128 μέρες, όσες μέρες κράτησε η βίαιη αντιπαράθεση των κατοίκων της Λαυρεωτικής με την κεντρική εξουσία, η κάμερα των δημιουργών του ντοκιμαντέρ αποτύπωσε με τρόπο ρεαλιστικό τις ακραίες συνθήκες σύγκρουσης που διαμορφώθηκαν στους κόλπους μιας συντηρητικής κοινωνίας, όπου η κλιμάκωση της βίας προκάλεσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν καταθέτουν σήμερα τη δική τους μαρτυρία για τα γεγονότα, αλλά και για τις ανοιχτές πληγές που άφησαν στον ψυχισμό της τοπικής κοινωνίας.

Οβολός:Το κοινωνικό νόμισμα για μια εναλλακτική οικονομία

ovolos2

Την απάντηση στη χρηματοοικονομική κρίση φιλοδοξεί να δώσει το κοινωνικό νόμισμα «οβολός» όπου κάθε πολίτης θα μπορεί να παρέχει υπηρεσίες ή αγαθά και να αγοράσει προϊόντα και υπηρεσίες, χωρίς την ανάγκη χρήσης του ευρώ.

Το κοινωνικό νόμισμα είναι ένα εναλλακτικό νόμισμα που εκδίδεται από κοινότητες ή δίκτυα και μεταξύ των χρηστών του, αντικαθιστά το νόμισμα που εκδίδει το κράτος. Δημιουργείται έτσι ένα μέσο συναλλαγών σε μια οικονομία «έξω» από την επίσημη.

Ιστορικά ο οβολός ήταν το πρώτο στοιχειώδες νόμισμα που λειτούργησε στη χώρα μας και έθεσε τη βάση για τη δραχμή, ενώ επίσης συχνά αναφέρεται ως ένα συμβολικό ποσό που παρατίθεται από κάποιον. Σήμερα, το Κέντρο Μελέτης και Τεκμηρίωσης του Κοινωνικού Νομίσματος παρουσιάζει τον οβολό ως μια νέα μορφή κοινωνικού νομίσματος, προτείνοντας έτσι μια λύση απέναντι στην οικονομική κρίση των καιρών μας. Ο θεσμός του κοινωνικού νομίσματος είναι ήδη αρκετά γνωστός και διαδεδομένος σε επαρχιακές πόλεις στην Αργεντινή, στην Αγγλία, στις Η.Π.Α., στην Αυστραλία, στη Γαλλία και στον Καναδά.

Συνέχεια ανάγνωσης Οβολός:Το κοινωνικό νόμισμα για μια εναλλακτική οικονομία

Ο ΚΑΤΑΓΩΓΙΚΑ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

7

Όποιοι συμπολίτες μας επιθυμούν να κατανοήσουν το πραγματικό νόημα του αρχαιοελληνικού βίου, ως μοναδικό καταγωγικό παράδειγμα ύψιστου κοινωνικού τρόπου ζωής, ας ακούσουν το λόγο του Χρήστου Γιανναρά που περικλείει θαυμαστά στοιχεία φιλοσοφικού κοινοτισμού περιγράφοντας την έννοια του κοινού βίου και τη μεταφυσική του σύνδεση με το όντως υπαρκτό. Τι είναι το όντως υπαρκτό;

Ο προκείμενος λόγος του Χρήστου Γιανναρά αποτελεί μια επιτομή της ελληνική αντίληψης για την πολιτική, την τέχνη και τη φιλοσοφία ως ομόκεντρες κοσμοσφαίρες του ανθρώπινου βίου. Μέσα στον μεστό και περίτεχνο λόγο του συλλαμβάνεται η ελληνική μεταφυσική που διακατέχει τον κοινό τρόπο του βίου. Ο Γιανναράς, ένας από τους σύγχρονους κοινοτιστές, αναφέρεται στην κοινωνία της χρείας (κοινωνία αναγκών) και στην κοινωνία του αληθούς (κοινωνία με το αληθινά εμπειρικό, το όντως κοινωνείν). Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο προτεραιότητα είχε το αληθές απέναντι στο χρήσιμο, το υλικά πρόσκαιρο.

Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΚΑΤΑΓΩΓΙΚΑ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ