Θ. ΠΑΝΤΟΥΛΑΣ: ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ: ΔΥΟ ΑΙΩΝΕΣ ΔΑΝΕΙΚΗΣ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑΣ*

000

Θεόδωρος Παντούλας, εκδότης περιοδικού Manifesto

Πέρασαν κουτσά στραβά δύο σχεδόν αιώνες από τότε που ο νεοελληνισμός αποχαιρέτισε την Οικουμένη και θρονιάστηκε στο κράτος. Επρόκειτο κατά την γνώμη μου για έναν ακρωτηριασμό κι αυτό δεν έχει μόνο γεωγραφικές συνδηλώσεις. Μιλάμε για δύο αιώνες προσφυγιάς. Τον πρώτο αιώνα της ύπαρξής μας τον περάσαμε υποδεχόμενοι –τις περισσότερες φορές με τρόπο ανάρμοστο– όσα αποπαίδια μας έμειναν εκτός των στενάχωρων συνόρων μας και τον δεύτερο ξεπατώσαμε ότι απέμενε στις περιφέρειές μας ξαποστέλλοντας τους κατοίκους τους άλλοτε για την υδροκέφαλη πρωτεύουσα κι άλλοτε για την αλλοδαπή. Μπαίνουμε σε λίγο στον τρίτο αιώνα της κρατικής μας συγκρότησης δημογραφικά απισχανσμένοι και εκτός από χρεωκοπημένοι οι μισοί και πλέον Έλληνες βρίσκονται εκτός Ελλάδος με τους άλλους μισούς να μακαρίζουν κατά πλειοψηφία όσους δυο φορές ξένοι και πολλές φορές δικοί μας έφυγαν εγκαίρως για τα ξένα….

*Διεθνές Συνέδριο, Αντανακλάσεις Ταυτότητας: η ελληνική ταυτότητα ως φιλοσοφικό πρόβλημα – από το ‘Βυζάντιο’ μέχρι την Ελλάδα της Κρίσης, Πρώτη Συνεδρία, Συντονιστής: Σωτήρης Μητραλέξης, Βερολίνο, 12 Ιουνίου

Πηγή: http://www.antifono.gr

Advertisements

ΑΜΥΝΑ, ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ & ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ

src09-front

Το άρθρο που ακολουθεί αποτελεί κομμάτι της ανάλυσης του Πάνου Μητρονίκα, σχετικά με την συμβολή της έννοιας της Άμυνας στην δημιουργία συγκροτημένων κοινωνιών. Πέραν της αμυντικής θεματικής του, το κείμενο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην αναζήτησή μας για την σύγχρονη χρησιμότητα και εφαρμοσιμότητα των ιδεών του κοινοτισμού. Και αυτό διότι ο συγγραφέας στην προσπάθειά του να αναλύσει τους λόγους της έως σήμερα αποτυχίας του εγχειρήματος της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αναδεικνύει την αναγκαιότητα της λειτουργίας κοινοτιστικών και αμεσοδημοκρατικών μοντέλων όπως αυτό της Ελβετίας και δευτερευόντως των ΗΠΑ. Μία σύγχρονη πρόταση που συμπίπτει με τις προ 2 αιώνων προτάσεις και ιδέες του κοινοτιστή υπουργού Παιδείας της κυβέρνησης Καποδίστρια, Ιωάννου Κοκκώνη.

Μία εμπεριστατωμένη άποψη, βασισμένη στην έως τώρα πολιτική εμπειρία, που καταδεικνύει το πως ο συγκεντρωτισμός, εν αντιθέσει με τον κοινοτισμό, μπορεί να σκοτώσει οποιοδήποτε όραμα Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αξίζει να διαβαστεί:

Η Άμυνα και ο λανθασμένος δρόμος της Ευρώπης για την Ολοκλήρωση

ΠΑΝΟΣ ΜΗΤΡΟΝΙΚΑΣ

Ηλ. Μηχανικός Η/Υ & Αυτοματισμού

Μέλος του Π.Σ. των Δημοκρατικών

Σε αυτό το μέρος θα δούμε παραδείγματα ομοσπονδιών και θα προσπαθήσουμε να βρούμε τα χαρακτηριστικά που τις δημιούργησαν και τις σταθεροποίησαν.

Μια ματιά στην Ιστορία

Συνέχεια ανάγνωσης ΑΜΥΝΑ, ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ & ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ

ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ

1

Του  Χρήστου  Γιανναρά

Tο κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, όπως δεν έχει και το προλεταριάτο (καταπώς το όριζε ο Mαρξ). Kεφάλαιο και προλεταριάτο είναι έννοιες περιληπτικές συμφερόντων. Aνταγωνιζόμενων συμφερόντων, που γεννάνε «τάξεις» και «πάλη των τάξεων». Δεν έχουν πατρίδα, γιατί αποκλείουν εξ ορισμού την έννοια, την πραγματικότητα και τον στόχο της «κοινωνίας». Aγνοούν τόσο την «κοινωνίαν της χρείας» όσο και την «κοινωνία του αληθούς» – την κοινή πάλη για «νόημα» της ύπαρξης και της συνύπαρξης.

 

Kεφάλαιο και προλεταριάτο είναι έννοιες περιληπτικές συμφερόντων, και φορείς των συμφερόντων είναι άτομα – αδιαφοροποίητες μονάδες συλλογικής ομοείδειας. Eχουν απρόσωπο χαρακτήρα, και το Kεφάλαιο και το προλεταριάτο, χαρακτήρα διεθνικό, η διαπάλη τους δεν γνωρίζει σύνορα και πατρίδες. Aφορούν και τα δύο στην απρόσωπη φύση του ανθρώπου, στις ενστικτώδεις ορμές της φυσικής ομοείδειας (αυτοσυντήρηση, κυριαρχία, ηδονή). Aγνοούν το άθλημα ελευθερίας από τις αναγκαιότητες της φύσης, άθλημα που συγκροτεί το κοινωνικό γεγονός, τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Συνέχεια ανάγνωσης ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ: ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ ΤΩΡΑ!

4

του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου 

Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του πρωθυπουργού, πέραν της είδησης οτι ήρθε η ανάπτυξη και της πληροφορίας οτι ο “μηχανοδηγός” μας βλέπει φως στο βάθος του τούνελ, ο Αντώνης Σαμαράς έκανε γνωστή την πρόθεσή του, αυτό το έτος να λάβει χώρα η πολυσυζητημένη αναθεώρηση του Συντάγματος.

Ακολούθησαν δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών περί θωράκισης της “δημοκρατίας” και ανοίγματος της πολιτικής ατζέντας και του διαλόγου, προεξάρχοντος του υπουργού Αμύνης ο οποίος θεωρεί οτι «εκτός από την οικονομία υπάρχει και η δημοκρατία»…

Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της συγκινητικής ανησυχίας και πρωτοβουλίας του πολιτικού συστήματος να θωρακίσει την Δημοκρατία, πιστεύω οτι θα άξιζε να θυμηθούμε πως αυτή η πολύπαθη λέξη, πριν υποστεί την αλλοίωση στην οποία υπόκειται κάθε καραμέλα που πιπιλίζεται κατά κόρων, σήμαινε το πολίτευμα εκείνο στο οποίο οι Πολίτες λαμβάνουν ΑΜΕΣΑ τις αποφάσεις για τα ζητήματα τα οποία τους αφορούν. Στην πραγματικότητα, αν θέλουμε να κυριολεκτούμε και όχι να πολιτικαντήζουμε, τα πράγματα είναι απλά: Η Δημοκρατία ή είναι άμεση ή δεν είναι Δημοκρατία.

Συνέχεια ανάγνωσης ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ: ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ ΤΩΡΑ!

ΑΛΑΙΝ ΝΤΕ ΜΠΕΝΟΥΑ: «ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΩΝ ΧΏΡΩΝ»

1

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί την απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης του Γάλλου στοχαστή Αλαίν Ντε Μπενουά στην ιστοσελίδα του αμερικάνικου ηλεκτρονικού περιοδικού “American Renaissance”, η οποία δημοσιεύτηκε στις 22 Νοεμβρίου 2013.

Αμερικάνικη Αναγέννηση: Είπατε ότι η νεωτερικότητα είναι εχθρός της ταυτότητας. Μπορείτε να μας εξηγήσετε αυτή την ιδέα περαιτέρω;

Αλαίν ντε Μπενουά: Όταν κάποιος μελετά τη νεωτερικότητα, πρέπει να λάβει υπ’ όψιν του δύο έννοιες της λέξης. Η πρώτη είναι γνωστή σε όλους. Είναι οι αλλαγές της ζωής που έρχονται με περισσότερο υλικό πλούτο. Αλλά η νεωτερικότητα είναι επίσης το προϊόν μιας ιδεολογίας που εμφανίστηκε τον 17ο και 18ο αιώνα, με τον Διαφωτισμό. Είναι η ιδεολογία της προόδου, της οποίας η βασική ιδέα είναι ότι η ανθρωπότητα θα είναι πάντα καλύτερη. Το μέλλον θα είναι καλύτερο από το παρόν και το παρόν είναι καλύτερο απ’ ότι το παρελθόν. Γι’ αυτή την ιδεολογία, το παρελθόν δεν έχει τίποτα να μας διδάξει. Το παρελθόν είναι ένα νεκροταφείο αρχαϊκών εθίμων και παράλογων περιορισμών. Αντ ‘αυτού, ο άνθρωπος πρέπει να χρησιμοποιήσει τη λογική του για να αποφασίσει ο ίδιος τι θέλει.

Η νεωτερικότητα υιοθετεί επίσης μία ενιαία αντίληψη της ιστορίας. Η ιστορία δεν είναι κυκλική, όπως ήταν για τους Έλληνες, αλλά είναι μία ευθεία γραμμή. Αυτή η ιδέα έρχεται από τον Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμό, που υποθέτουν ότι υπάρχει ένα απόλυτο ξεκίνημα και ένα απόλυτο τέλος στην ιστορία. Η ανθρωπότητα είναι, επίσης, μ’ αυτό το σκεπτικό, ενιαία. Όλοι οι λαοί πρέπει να περάσουν από τα ίδια στάδια και να φτάσουν στο ίδιο επίπεδο ανάπτυξης. Αυτός είναι ο μύθος της ανάπτυξης, της τεχνολογικής προόδου.

Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΑΙΝ ΝΤΕ ΜΠΕΝΟΥΑ: «ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΩΝ ΧΏΡΩΝ»

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ: Η ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΕΘΙΜΩΝ, ΚΑΛΑΝΤΩΝ & ΑΡΧΕΓΟΝΩΝ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΩΝ

1

Η εορτή των Θεοφανίων περικλείει και πολλές εκδηλώσεις με την μεγάλη ποικιλία που προσδίδει στα έθιμά μας η κοινοτική μας παράδοση και που πολλές φορές αποτελούν διαιώνιση αρχαίων Ελληνικών εθίμων.

Στην αντίληψη του Ελληνικού λαού τα Θεοφάνια είναι «Μεγάλη γιορτή Θεότρομη». Για μερικές μάλιστα περιφέρειες της Μακεδονίας (Δυτικής) αποτελούν τη μεγαλύτερη γιορτή του έτους και κάθε καινούργιο ρούχο το «πρωτοφορούν στα Φώτα για να φωτιστεί». Αλλά και κατά τη δογματική η Βάπτιση του Χριστού συμβολίζει τη παλιγγενεσία του ανθρώπου έχοντας έτσι μεγάλη σημασία, γι΄ αυτό και μέχρι το Δ΄ αιώνα οι χριστιανοί γιόρταζαν Πρωτοχρονιά στη Βάπτιση του Χριστού στις 6 Ιανουαρίου.

Βασική τελετουργία των Θεοφανίων είναι ο «αγιασμός των υδάτων» με τη κατάδυση του Σταυρού κατά μίμηση της Βάπτισης του Θεανθρώπου. Στην ελληνική εθιμολογία όμως, ο εν λόγω Αγιασμός έχει και την έννοια του καθαρμού, του εξαγνισμού των ανθρώπων καθώς και της απαλλαγής του από την επήρεια των δαιμονίων. Η τελευταία δε αυτή έννοια δεν είναι ασφαλώς αυστηρά χριστιανική, αλλά έχει ρίζες στην αρχαία λατρεία. Στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας ο αγιασμός γίνεται για πρώτη φορά τη παραμονή των Θεοφανίων που λέγεται «μικρός αγιασμός» ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση». Την παραμονή ψέλνονται και τα κάλαντα των Θεοφανίων. Με τη πρωτάγιαση ο ιερέας γυρίζει όλα τα σπίτια και με το Σταυρό και ένα κλωνί βασιλικό «αγιάζει» ή «φωτίζει» (ραντίζει) τους χώρους των σπιτιών. Η πρωτάγιαση είναι και το αποτελεσματικό μέσο με το οποίο τρέπονται σε άγρια φυγή οι καλικάντζαροι εκτός από το άναμμα μιας μεγάλης υπαίθριας φωτιάς. Οι φωτιές που άναβαν οι κοινότητες το βράδυ της παραμονής δημιουργούσαν στο βραδυνό τοπίο της υπαίθρου ένα φαντασμαγορικό θέαμα. Απο αυτές τις φωτιές τα Θεοφάνια πήραν το όνομα της γιορτής “των Φώτων”.

Συνέχεια ανάγνωσης ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ: Η ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΕΘΙΜΩΝ, ΚΑΛΑΝΤΩΝ & ΑΡΧΕΓΟΝΩΝ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΩΝ